Trrrr-trrrr! [dzwonek do drzwi] trrrrrr........

Chwila ciszy, a w jej myślach tylko 'o kurwa!'.

Trrrrr!
W końcu, odezwała się swym skromnym-o kurwa-dodając jeszcze-a nie mówiłam[?!]
Oboje lekko zaniepokojeni, patrzą na siebie zagmatwani w tym całym burdelu nastęujących zdarzeń.
Trrr-trrr! Ktoś nie daje im za wygraną.
Trrr!
W końcu ona się podnosi, on patrzy na nią pytająco.
Dostrzegł na jej twarzy uśmiech, teraz i on się do niej uśmiecha.
Zastanawia ją tylko czy w jego uśmiechu widzi
podziękowanie za to co było wcześniej,
czy przeprosiny za to, że jej nie posłuchał.
[przecież ona ma tą cholerną intuicję,
która zazwyczaj nie zawodzi i już dawno się o tym przekonał]
Trrrrrrrr!
Oboje wiedzą jak uśmiech wszystko łagodzi.
Oboje wiedzą że jest ok.
Jednak Ci przy drzwiach nie chcą czekać.
Trrr! Trrrr!
Ona ma już dość tego dźwięku, zakłada ręcznik,
zbiega na dół i otwiera te cholerne drzwi.
Z ulgą wraca na górę i słyszy od wchodzących "jesteś sama?"
z uśmiechem odpowiada im "no... prawie".
Podchodzi do niego, całuje go w policzek,
i mówi "kocham Cie".